بعد  از اینکه چند تا امتحان مشت کنسل شد چون حسابی ذوق مرگ بودم سریعاْ از رفقا خواستم که عصرش بریزن خونه ی ما و حال کنیم ! این وسط مامان یکی از همین رفقا زیادی سخت گیره! این رفیق ما هم به خاطری که بتونه یه جوری جیم شه بیاد خونه ی ما به مامانش گفته بود که ما می خوایم بریم خونه ی ایکس، فیزیک کار کنیم!  حالا قرار بود ما هر غلطی بکنیم غیر از درس خوندن ها....! خلاصه اون روز ما بساطی داشتیم! مامان دوستم شخصاً تلفنی از من که میزبان بودم قول گرفت که مثل بچه ی آدم بشینیم درس بخونیم! گفت امتحانا نزدیکه، تفریحات دیگه رو بذارین واسه بعد!  منم که نمی دونم چرا در نظر مامانا ایقدر بچه مثبت به نظر میام و حرفم سنده، با یه لبخند شیطانی گفتم رو چشمم! حتماً بچتون رو می شونم سر درس خوندن! خلاصه بعدش هم ما همین طور بزن وبکوب داشتیم که کم کم شب شد و خواستیم پیتزا بزنیم توی رگ! این رفیق ما با اون یکی رفیقمون هم هوس پیاده روی به سرشون زد و گفتن ما می ریم پیاده روی! سر رامون هم پیتزا می خریم بیاریم شما کوفت کنید! اونا که رفتن باز دوباره مامان دوستم زنگ زد! نمی دونم از کجا زنگ میزد! خلاصه شماره رو نشناختیم و گوشی  رو برداشتیم! ماها که تو خونه بودیم شخصاً شیش بار سکته کردیم تا بالاخره یه دروغی سر هم کردیم و گفتیم گلاب به روتون ، دخترتون رفته WC !  هر وقت اومد میگیم بهتون زنگ بزنه! بعدشم گوشی رو گذاشتیم رو اشغال! ومن مثل ذرو که سه سوت آماده میشد، پریدم مانتو و مغنعه پوشیدم و دویدم توی خیابون به دنبال این دوتا الاغ! هرچی هم بقیه پشت سرم داد زدن شلوار خونه پاتهههههههههه! من اهمیت ندادم چون تحت شرایط استرسی قاطی می کنم! همین جور مثل دیوونه ها و عین این فیمای اکشن،از بین ماشینای توی خیابون می پریدم و دو میدانی راه انداخته بودم تا خودمو به الاغای مذکور برسونم! حالا من داشتم از استرس می مردم و ولی این خانما قدم زنون وخندون می خواستن برگردن! هی میگم بدو مامانت می خواد زنگ بزنه! بازم عین خیالش نبود! تا اینکه من چنان استرسی بهشون وارد کردم که دیگه اونام داشتم می دویدن! بالاخره رسیدیم خونه! بعدشم سر و ته قضیه یه جور به هم اومد! ولی خاطره ی من با اون شلوار و درحال دویدن توی خیابون حالا حالاها واسه ملت می مونه!

خب حالا چی شد که یهو هوس خاطره تعریف کردن به سرم زد دلیلش اینه که دیدم وبلاگم رو یه مدت بدجوری ول کردم به امان خدا! دیدم بد نیست همین اتفاقای ساده ی دور وبرم رو توش بنویسم! آخه دلم می خواد اینجا آپ بشه! دلم می خواد اینجا و همه ی وبلاگایی که می شناسم جریان داشته باشن و ساکت و بی سر وصدا نمونن!

خب دیگه...ایام امتحانای ما هم دوباره رسید! فصل ناله کردن شروع شد! متقاضیان گوش کردن به ناله های یه بیچاره ، می تونن در این ماه دائماً به وبلاگ بنده سر بزنن! دعا هم یادتون نره...هم اکنون نیازمند دعاهای سبز شما هستیم!

فعلاً بای!

این متن بسیار زیبا رو از وبلاگ گیلاسی کش رفتم! بخونید و کف کنید:

 

از هنگامی که خداوند مشغول خلق کردن زن بود، شش روز می گذشت.
فرشته ای ظاهر شد و عرض کرد : چرا این همه وقت صرف این یکی می فرمایید ؟
خداوند پاسخ داد : دستور کار او را دیده ای ؟
او باید کاملا" قابل شستشو باشد، اما پلاستیکی نباشد.